GATIS MELDERIS IS HELEMAAL BACK ON TRACK De game thuis tegen Amsterdam in december 2006 was één van zijn laatste voor Donar. Hij bezorgde Donar de winst met 79-69. Hij scoorde 14 punten met onder meer 4 op 6 driepunters. Daarnaast pakte hij 9 rebounds en had hij ook nog eens drie steals en drie assists. Dat alles met een gebroken neus die hij op de training had opgelopen. Niet voor niets dat De Zweef het volgende kopte: ‘Hij had een breukje in zijn neus, Gatis Melderis. Maar dat hinderde de ‘Rambo’ van Hanzevast Capitals niet om zijn team op sleeptouw te nemen, er vier driepunters in te gooien en terecht tot Man of the Match uitgeroepen te worden,’ schreef De Zweef de volgende dag. Melderis gloreerde nog eenmaal in het Dagblad. Daarna zou de bagger komen. ‘Opgeven zit domweg niet in zijn aard,’ schreef De Zweef in zijn stukje. Een kleine twee weken later was hij weg. De aanvoerder van Donar was weg! ‘Melderis op rust gezet bij Capitals,’ kopte het Dagblad. Er werd melding gemaakt van ‘enkele fysieke ongemakken, zoals een gebroken neus.’ Niemand die zich echt zorgen maakte, want ‘na de jaarwisseling zal hij weer fit zijn.’ Het zou anders lopen. Medio januari 2007 was er het bericht dat hij ‘om persoonlijke redenen had besloten niet meer voor Hanzevast Capitals uit te komen.’ Een reden werd niet genoemd. En daar waar redenen onbreken, ontstaan speculaties. Dick Heuvelman maakte zich in het Dagblad tot uitlaatklep van alle roddel en achterklap, door hem genoemd ‘de verhalen die in de stad en ommelanden de ronde deden.’ Doping, drank, hartproblemen, zwijggeld; alles kwam voorbij. Hij giste er vrolijk op los. Het verhinderde hem echter niet om te concluderen tot ‘pure desertie.’ Broddeljournalistiek, dat de Zweef enkele maanden later in zijn column nog een produkt van ‘gewoon journalistiek werk’ durfde te noemen. O ja, aan het eind van Heuvelmans’ pennevrucht was er het verzoek of Melderis maar even vanuit zijn moederland wilde spreken. Melderis zweeg. Het werd stil rond Gatis. Was Rambo uitgerambood? De sloopkogel uitgesloopkogeld? Af en toe ving je nog weleens wat op. Hij zat in het cement of zoiets. Basketbal leek er niet meer bij. De jaren verstreken. tot ...... Kijk eens goed. Kijk eens heel goed. Wie zit daar heeeeel breed te zijn keurig in pak midden op de voorste rij, trots de camera inkijkend? Dat kan er maar één zijn. Voor wie twijfelt een plaatje dat alles duidelijk maakt. Zie hem staan. Als autoriteit langs de kant. De vorsende blik op wat zich voor zijn ogen afspeelt. Doet ie al weer een aardg tijdje hoor. Een jaar om precies te zijn. Gatis Melderis is de hoofdcoach van Valmiera, na een jaartje ervoor assistent coach te zijn geweest. Het is de club waar hij altijd gespeeld heeft, tot hij naar Donar ging. Het is ook de club waar pappa Melderis het nodige in de melk te brokkelen heeft als manager. Valmiera reikte in de afgelopen competitie tot de halve finale van de play offs in Letland, waarin men werd uitgeschakeld door de latere kampioen. Ook was de club actief in de Baltische League, waar gespeeld werd tegen ploegen als Lietuvos Rytas, Zalgiris, Ventspils, Rock en Kalev. Niet de geringsten dus. Toch aardige resultaten. Zo werd Rock thuis verslagen. Van Zalgiris werd uit na verlenging op het nippertje verloren met drie puntjes verschil. De jonge, onervaren ploeg van Melderis trok het afgelopen seizoen de aandacht in Letland. Ook van de EURObasket-Letland. Janis Kaufmanis werd uitgeroepen tot Most Improved Player of the Year. De Amerikaan Davin Davis tot Import of the Year. Ook tal van andere spelers vielen in de EURObasket prijzenregen. En Gatis zelf? Werd in zijn debuutjaar als coach gelijk uitgeroepen tot Coach of the Year. Na afloop van het seizoen toonde Melderis zich een tevreden man. Er was ‘goed werk gedaan en de doelen waren bereikt.' Op de vraag wat hij het afgelopen seizoen had gemist volgt een Bootsiaans antwoord: ‘ Verantwoordelijkheid nemen. Spelers verschuilen zich op belangrijke momenten. Als je geen verantwoordelijkheid durft te nemen zul je nooit groeien!’ Al teveel tijd gunt Melderis zijn spelers niet om te genieten van het voorbij seizoen. Na 2,5 week rust is de zomertraining alweer begonnen. Iedere dag tweemaal trainen op individuele basis. Investeren dus. Begint de teamtraining wel ergens in augustus. Het is duidelijk; Gatis Melderis is helemaal back on track. Hij heeft het basketbal weer recht tussen de oren. En belangrijker; in het hart! Of Melderis vanuit Letland nog iets te zeggen heeft over zijn plotselinge vertrek bij Donar? Reken maar van yes. Ga maar snel vertalen Dick. Heb je na 3.5 jaar eindelijk wat uitroeptekens. Rambo Sloopkogel is definitief verleden tijd. Hij is nu de bedachtzame coach van een jonge, talentvolle ploeg. Hij is best een tijdje uit beeld geweest. Heeft na zijn vertrek naar Letland nooit meer actief gebasketbald. Die schitterende game thuis tegen Amsterdam was zijn laatste kunststukje in zijn carriere als speler. 23 jaar nog maar. Veel te jong natuurlijk. Toen hem vlak voor die prachtige play off Final tegen Den Bosch in de presentatiegids van Donar werd gevraagd of hij weleens droomde over het uitkomen in de Letse nationale ploeg, antwoordde hij: ‘Op dit moment denk ik dat ik daar nog niet tussen pas. Ik ben nu 22 en denk dat ik er op mijn 25ste meer aan toe ben.’ Het heeft niet zo mogen zijn. De droom werd wreed verstoord. Nu is hij Coach Gatis Melderis. Tijd voor nieuwe kunststukjes. 27 nog maar. In zijn debuutjaar als hoofdcoach van Valmiera gelijk Coach of the Year. ‘Opgeven zit domweg niet in zijn aard.’ Labu veiksmi ar jusu karjeras, Gatis!