Interview met Matt Haryasz (Gasterraflames.nl april 2010)

 

Matt Haryasz: we geven écht om elkaar.

De komende weken zal GasTerra Flames het moeten stellen zonder de geblesseerde Matt Haryasz. De redactie van deze site zocht hem op en vroeg hoe het nu met hem ging.

 

Red. Matt, het was duidelijk dat iedereen schrok toen we je zagen vallen in de wedstrijd tegen Giants. Wat gebeurde er precies en wat voor blessure heb je nu?
MH. Ja, ik raakte geblesseerd tijdens die wedstrijd. Ik zette me af en mijn voet stond te dicht bij de tegenspeler met de bal. Terwijl ik me afzette voelde ik opeens een scherpe pijn aan de onderkant van mijn voet. De blessure die ik heb opgelopen noemen ze een ‘ Jones fracture’ , een breuk in de kleine teen van mijn linkervoet. Met andere woorden: ik heb een gebroken voet.

Red. Denk je dat er een kans is dat we je nog terug zullen zien op het veld dit seizoen?
MH. Ja, ik ben nog steeds optimistisch dat ik nog aan spelen toe kom als we tenminste de finale van de play-offs halen. Mijn voet moet vier weken in het gips en dan zal ik nog zo’n twee weken moeten revalideren. Tenminste, als alles volgens plan gaat. Er is een kleine kans dat de breuk niet snel genoeg heelt en dat het gips er nog twee weken langer op blijft. Maar ik doe alles wat ik kan om het genezingsproces zo snel mogelijk te laten verlopen en ik hou me strict aan het eten van het juiste voedsel. De rest is buiten mijn macht.

Red. Je baalt natuurlijk behoorlijk van je blesuure maar, afgezien daarvan, hoe bevalt het je in Groningen?
MH. Oh, ik heb het enorm naar mijn zin in Groningen. Het is een geweldige stad met een fantastische bevolking. Zowel ik als de andere jongens in het team genieten van onze tijd hier en de steun van de fans en de hele Groninger gemeenschap.

Red. Wat kun je zeggen over dit team? Kun je goed opschieten met de andere spelers?
MH. Echt, woorden schieten tekort voor dit team. In de jaren dat ik professioneel basketbal heb gespeeld heb ik nog nooit in een team gespeeld waar de spelers zo close zijn. Het klikt enorm en we geven echt om elkaar. Dat zie je ook terug op het veld, spelers willen voor elkaar knokken en samen succes hebben. Zelfs buiten het basketbal heb ik hier denk ik vrienden voor het leven gemaakt, dat zegt wel genoeg.

Red. Je bent halverwege het seizoen bij het team gekomen. Was het lastig voor je om je in te passen?
MH. Begin November kwam ik erbij en het was helemaal niet lastig. Het bestuur, de coaches, de spelers en de fans, iedereen gaf me een warm welkom en accepteerde me in die bijzondere Donar familie. Het feit dat ik me direct op mijn gemak voelde is één van de redenen voor mijn goede spel dit seizoen.

Red. Je werd al snel populair bij de fans, ook al vanwege je interactie met de fans, zelfs tijdens wedstrijden. Is dat gewoon jouw manier van doen of is het iets speciaals hier in Groningen?
MH. Allereerst: wij hebben de beste fans in Nederland. Geen twijfel mogelijk. We (de jongens in het team) hebben echt geluk dat we zo worden ondersteund in ons werk. Dat gezegd hebbende: ik voel me erg vereerd dat ik populair ben bij de fans. Ik speel basketbal met veel passie en emotie omdat ik gewoon hou van deze sport. Dat zie je terug in het veld en van een enthousiast publiek krijg ik veel energie. Ik heb het idee dat het publiek ook weer reageert op mijn energie, dus die relatie is prima. Basketbal is echt zo’n mooie sport, leuk om te spelen en leuk om naar te kijken. Het is fantastisch als je die passie als spelers en publiek kunt delen.

Red. Onlangs heb je bijgetekend voor het volgende seizoen. Kun je iets vertellen over je motieven?
MH. er waren verschillende redenen die me deden besluiten ook volgend jaar voor Donar te spelen. Afgezien van de inhoud van het contract waren dat: de chemie binnen dit team, de fantastische fans, de kans om volgend jaar in een Europese competitie te spelen en natuurlijk ook de stad Groningen. Ik geniet echt van het leven hier en ik ben me ervan bewust hoe bijzonder het is om in een situatie te zijn waar je het zo naar je zin hebt terwijl je tegelijkertijd ver weg van je huis, familie en vrienden bent.

Red. We hadden het net al over het publiek: Flames (Donar) heeft in de Nederlandse comeptitie verreweg de meeste fans. Maakt hun steun iets uit voor je spel?
MH. Maar natuurlijk. Zoals ik al eerder heb gezegd: ik ben een emotionele speler en ik vind het fantastisch als het publiek te keer gaat of yells begint te roepen. Echt heel bijzonder. Dit publiek speelt een grote rol in onze beleving en is erg bepalend voor het succes van dit team.

Red. Het team zal je zeker gaan missen de komende weken. Toch is het doel om kampioen te worden dit jaar. Wat zijn de kansen daarop denk je?
MH. Mijn blessure is een grote teleurstelling, zeker weten. Maar we hebben veel goede spelers die hard werken en een fantastische instelling hebben. Ik ben 100 procent zeker dat zij ook tijdens mijn afwezigheid prima werk zullen leveren. Ik heb er ook nog steeds vertrouwen in dat we het kampioenschap dit jaar kunnen winnen. Het team zal doen wat het het hele jaar heeft gedaan: hard werken, hard vechten en trots zijn om deze club en deze stad te mogen vertegenwoordigen.

Red. Tot slot: heb je nog iets te zeggen aan de fans?
MH. Ja graag. Ik wil graag alle fans heel erg bedanken. Jullie zijn zo belangrijk geweest voor ons succes en betekenen veel voor mij persoonlijk. Ik vind de sfeer die jullie in de zaal brengen echt fantastisch. Persoonlijk voel ik ook een speciale band met de fans. Onze interactie met het publiek is altijd mooi en ik ben er trots op dat het ‘shaking hands’ na de wedstrijd op mijn initiatief zo’n succes is. “It’s kinda cool touch”. Eén van mijn favoriete momenten is als ik bijvoorbeeld een spectaculaire dunk heb gemaakt en dan mijn handen omhoog doe en zie hoe het publiek gaat staan en juicht. Op dat soort momenten wordt je echt beloond als speler, een heel speciaal gevoel. Ongeacht hoe dit seizoen zal gaan aflopen, het is nu al erg speciaal en daar zou iedereen zich van bewust moeten zijn. Dit jaar is fantastisch. En voor zowel de fans als mijn teamgenoten: Bedankt voor jullie support, I’ll be back soon!