“DE COACH IS EEN PERFECTIONIST, NET ALS WIJ”

De rasoptimist. De aanjager. De Communicator. De actieveling. De initiator. Het zijn allemaal benamingen die je zomaar op Matt Bauscher van GasTerra Flames kunt stickeren. De Amerikaan uit Idaho is een vleesgeworden wervelwind, die iedere minuut van zijn leven ten volle lijkt te willen benutten. Dendert hij niet over het parket van een basketbalveld, dan verzint hij wel iets anders waar hij zijn passie in kwijt kan. Nogmaals, Matt Bauscher is de naam.

DOOR MICHEL KRIEK

Voor een basketbaljournalist bestaat er nauwelijks iets makkelijkers dan een afspraak voor een interview maken met Matt Bauscher. Stuur je hem een berichtje, dan is hij er als de kippen bij om het te beantwoorden. "The sooner the better" luidt het tijdstip waarop het vraaggesprek hem het beste uitkomt. Oké dan, maar meteen met gelijke munt terugbetalen. In een kwartier tijd hebben we er een onderhoudende conversatie op zitten, die qua energie het equivalent van zo'n anderhalf uur is.

We beginnen met de vraag - een nogal retorische - of Bauscher het naar zijn zin heeft bij GasTerra Flames. "We hebben sinds november geen wedstrijd meer verloren. En we proberen deze streak op gang te houden."

Problemen met de overstap van De Friesland Aris naar GasTerra Flames heeft positivo Bauscher niet gekend. "Met de verandering van omgeving heb ik goed om kunnen gaan. Mijn rol is natuurlijk hier wat anders, wat minder dominant dan bij Aris. Voor mij was het een kwestie van een beetje minder van het één, een beetje meer van het ander. It's been a blast here", klinkt het enthousiast.

Zijn nieuwe rol in een dito team bevalt de voormalig student van Boise State goed. "Ik score niet meer zo veel als bij Leeuwarden, maar ik kan nu meer met mijn creativiteit doen. Lekker 'driven' en zo een van de andere guards of onze center in scoringspositie brengen."

Bauscher vindt het prettig om zijn verantwoordelijkheid te nemen. Waar dan ook, dus ook op het veld. "I'm the more vocal guy", legt hij uit. Ja, hij zal tijdens de wedstrijden of op de training ook wel aanwezig zijn. Aard van het beestje. Coach Marco van den Berg eist dat ook van hem, en andere spelers. "Soms is het best moeilijk om te doen. Moet je iemand die zó hard knokt, zó fel verdedigd als Jason Ellis tot de orde roepen als hij één keer minder goed bij de les is. Dat vind ik lastig."

Van den Berg houdt wel van spelmakers met karakter, met een eigen visie. Die hun mening niet onder stoelen of banken steken. Torey Thomas is er zo een, hetzelfde geldt voor Bauscher. Is hij het eens met de stelling van de coach dat de achilleshiel van de ploeg in de play-offs een gebrek aan ervaring zou kunnen zijn? "Absoluut niet!", reageert de Amerikaan fel. "Wij hebben allemaal al zó veel battles uitgevochten. Aan de andere kant snap ik de coach wel. Hij is een perfectionist, net als wij. Allemaal willen we het allerbeste."

Bauscher ratelt door als een paar castagnetten, met het temperament van een torero. "De sfeer is bij ons zó geweldig. De thuiswedstrijden zijn, met ons publiek, een feest. Vorig jaar vond ik het ook al mooi om hier met Aris te spelen. Toen heb ik er overigens geen seconde aan gedacht dat mijn toekomst hier zou liggen, of zelfs maar in Nederland. Ik maak me tijdens het seizoen nooit zorgen over waar ik het jaar erop speel. Ik blijf gefocust. Dan heb je niets aan dingen die je toch niet kunt controleren."

Over eventuele titelkansen wil hij niet veel kwijt. "We staan nu bovenaan, maar er is nog een lange weg te gaan. We willen pas in mei pieken. Als je ziet dat we nu al een veel beter team zijn dan in november, dan weet je dat we nog voldoende groeimogelijkheden hebben. Ieder voor zich. Dáár is het team op samengesteld. GasTerra Flames heeft nog geen twee dezelfde spelers gecontracteerd. We hebben allemaal andere kwaliteiten." Bij opsomming die volgt, slaat - kenmerkend voor hem - Bauscher geen teamgenoot over. Ook de coach komt aan de beurt. "Tijdens de wedstrijden geeft hij ons alle vrijheid om met onze talenten aan de slag te gaan."

Niet alleen de club, maar ook de stad verstevigt de 'gezamenlijke cultuur', zoals Van de Berg het pleegt te noemen. "Groningen? I love it. Er is hier heel wat te doen, dus ik vermaak me wel. Daarnaast doe ik veel met de andere jongens samen. We zijn vrienden aan het worden. Dat is één van die dingen die ervoor zorgt dat we op het veld een eenheid zijn."

Bauscher c.s. struinen trouwens niet alleen gezamenlijk door de Martinistad. "De coach had ons laatst een weekend vrijaf gegeven. We hebben met een paar man een reis naar Praag geboekt en zijn met zijn achten vertrokken. Wat een mooie stad is dat! Al die oude gebouwen en die bruggen... Het was dé ervaring van mijn leven. We krijgen de prachtige kans om professioneel basketbal te spelen en dan kunnen we ook nog eens dit soort gave dingen doen. Ja, Praag is schitterend. Alleen al de kerken daar zijn ouder dan mijn vaderland."

De dingen die hij meemaakt, houdt Matt Bauscher geenszins tegen de borst gedrukt. Op zijn weblog deelt hij al zijn ervaringen met wie het maar wil lezen. "Het is lastig om zó ver van Boise met iedereen goed contact te houden. Op mijn blog kunnen familie en vrienden lezen hoe het met me gaat. Maar ik schrijf ook puur voor mezelf, zodat ik over tien jaar al mijn herinneringen op papier heb." Die waren we nog vergeten: Matt Bauscher, de romanticus.